Milan Bogićević — srpski pravnik, diplomata i političar

Rođen je u Šapcu kao sin potpukovnika Miloša Bogićevića, šabačkog okružnog načelnika i kasnije predsednika beogradske opštine i Anđelije, rođene Lukačević. Bio je unuk vojvode Ante Bogićevića. Njegova braća su bili general i ministar vojni Antonije Bogićević, ministar građevina i predsednik beogradske opštine Mihailo Bogićević.

Završio je pravne nauke i počeo diplomatsku karijeru kao sekretar Srpskog zastupništva u Carigradu 1868, a prekinuo 1872, postavši sekretar kneza Milana.

U diplomatsku službu, kao poslanik u Beču i Berlinu, vraćao se u nekoliko navrata. Bio je ministar pravde (1874—75), tri puta ministar inostranih poslova (1875, 1883—84 i 1894—95), kasacioni sudija (1879—83) i član Državnog saveta (1902—08). Iako više činovnik nego političar Bogićević je važio kao branilac kursa naslanjanja srpske spoljne politike na Austrougarsku i bio izrazit antiradikal.

Bio je oženjen Perkom, kćerkom Mihaila Barlovca. Imali su sina Miloša Bogićevića, doktora pravnih nauka. Umro je u Beču i sahranjen na Novom groblju u Beogradu. Delfa Ivanić Milanovog sina Miloša navodi kao izdajnika svoje otadžbine, koji se svesno stavio u službu neprijatelja.

U maju ili junu 1938. je pozvan iz Beča u Berlin, gde je na prevaru ubijen u toaletu jedne berlinske kafane.