Milorad Popović Šapčanin — srpski pesnik

Porodica se 1842. godine zbog "dinastičkih promena" u Srbiji, preselila u Irig, a zatim u Novi Sad, pa Karlovce. Očevo izgnanstvo ga je inspirisalo da napiše delo "Surgun". Gimnaziju je tako maturirao u Sremskim Karlovcima. Gimnazijske dane je opisao u delu "Mohan Đenadije".

Opet zbog promene dinastije, porodica se vraća u Srbiju i on završava obrazovanje na beogradskoj Bogosloviji.

Postavljen je 1864. godine za pisara u šabačkoj Konzistoriji, kod vladike Gavrila. Učesnik Srpsko-turskih ratova (1876 — 1878). Bio je jedno vreme profesor Šabačke gimnazije (1865 — 1866). Prelazi u Beograd 1866. godine i sledećih 14 godina radio kao pisar u Ministarstvu prosvete i crkvenih dela Kneževine Srbije.

Za člana Srpskog učenog društva izabran je 21. januara 1868. Od 1892. je prvo redovni, pa počasni član Srpske kraljevske akademije. Bio je upravnik Narodnog pozorišta 1877. i 1880-1893. godine. Od 1893. godine pa do smrti Milorad je bio administrator Kraljeve civiliste i Kruninih dobara.

Osim što je od 1870. godine sekretar Ministarstva prosvete, on je i inspektor , revizor i nadzornik srpskih škola. Bio je reformator srpske prosvete, koji se upoznao sa nemačkom prosvetom tokom studijskog boravka u Nemačkoj. Preveo je pedagoško delo nemačkog pedagoga Karla Kera: "Rad u školi".

Urednik je lista Domaćica (1885). Neumorni kulturno-prosvetni i javni delatnik. Pesnik, pripovedač, romanopisac, putopisac, dramski pisac, pisac udžbenika. Napisao je više pozorišnih dela koja su izvođena na beogradskoj sceni.

Objavio je preko 20 knjiga, među kojima i "Pesme" (1863), "Pripovetke" I, II i III (1877/1879), te "Zadužbina" (1893). Izdao je publikaciju "Žubori i vihori", u kojoj se bavio našom epskom i lirskom poezijom. Više sitnih radova zastupljeno je u publikacijama: Danica, Javor, Vila, Otadžbina, Stražilovo i dr.

Bio je oženjen Milkom, sestrom Laze Lazarevića.

Preminuo je u Beogradu 26. februara (14. februara po julijanskom kalendaru) 1895. godina.